Bir yakınını, dostunu (her ne kadar aklın onda da olsa) bir süre aramazsan arama zamanı biter, sonradan aramak da zor gelir sormak da...
Aslında bir çok şey böyle galiba. Yazmak, çizmek... bu gibi meslekler için ‘nankör’ denir. Sizi hemencecik unuttukları için. Tekrar ve süreklilik ister, iç disiplini ve iş disiplini ister... bir süre bırakırsanız devamlılığını unutursunuz ve son yaptığınızdan başlamanız gerekir. Şansınız varsa hatırlarsınız.
Bir süredir yağmur yağıyor sağanak halde. “Rahmet yağıyor” der eskiler . Sonra da eklerler “Allah afetsiz versin” bu gün yazımı her zaman gittiğim kafede yazıyorum. Bir yandan da içerden dışarda süren yağmur koşuşturmalarını izliyorum. Resmetmesem olmaz.
Bir yerde şuna benzer bir şey okumuştum. “bir hayal kurup, istisnasız ve tutarlı bir şekilde tekrarlar yapılınca o hayal gerçeklik olur” Bu deyişin doğruluğunu kanıtlamaya kendi hayatımdan gösterebileceğim ciddi kanıtlarım var. Üstelik bu hayaller, marjinal, sistem dışı, tollumca toleransı çok düşük olan durumlardı. Eee hayal dediğin de böyle olmaz mı? Kolayca kabul görülebilecek hayalleri herkes kurar.
Hiç bir şey için geç değil denir. Evet ama bir an önce başlayıp yol almak kaydıyla diye eklemek isterim. Kör bir kuyu da olsa, sürekli olarak oraya taş atarsanız bir süre sonra ses alırsınız.
Bu dediklerim günümüzde kolay yoldan hayat kazanma, tabiri caizse ‘yırtma’ beklentisi olanlara zor hatta imkansız görülecektir. Kanımca güzide kişiliği, yeteneği, başarıyı sürüden ayıran tam da bu istikrar ve tahammül gücüdür.
Zamana uyum şart. İçinde bulunduğumuz toplumu anlamak şart, gündemin ihtiyaçlarına cevap vermek vs. Ama popülist süreçler, mevcut gündem geçince önemini de yitirir. Ne kalır geriye? Ne mi kalır? Pek bir şey değil. Varsa eğer, sarf edilen emeğin bedeli. Olmazlara olan inancın, tek başına sessizce kabul edilen onuru, hayatın manası, ürettiğine yabancı olmamanın öz güveni kalır. Çok söze ne hacet. Emek olmadan yemek olmaz demiş birileri. Gayet yalın.
Efendim kolaycılara nasihat şeklinde süren yazıyı Cahit Sıtkı’nın şu dizeleri ile bitirelim.
“İnsan çektim kurayı olmazlara meylim var. Ne kalp isterdim ne baş. Üstelik bir dilim var” sağlıcakla...
Yorumlar
Kalan Karakter: