KUM

Cuma pazarının yanından bisikletimle geçerken bir kitap yığınına rastladım. Hepsinin aynı oluşunda atılmış katalg gibi bir şeyler olmalıydı. Çanakkale'nin lezzetlerini tanıtan İngilizce bir kitap. Aynısının Türkçe versiyonunu nikah memurumuz bize de hediye etmişti. Kuşe kağıtlı, şahane görselleri olan çalışılmış bir kitap. Perşembe günü kurulan bit pazarından kalmış olmalı. Türkçe olmadığından da kimsenin işine yaramamış besbelli. İki tür annesini aldım. Komşuma sordum bir tanesini ister mi diye. 'İşime yaramaz, gavurca. Birileri bir proje yapıp voleyi vurmuştur' diye yorumladı.
 Üstümden bem beyaz kocaman martılar geçti. Yol boyu yedi veren güllerinin yanından geçerken derin bir nefes aldım. Sarı Çayın çamurlu aromasıyla karışık rutubetli gül kokusu...Aklımfan bir pop şarkısı geçti. 'Gül kokusu kalır sana dokunanın elinde" 
Ara vermeden kordonda bir bisiklet türü yapmaya karar verdim. Önce Yeni kordona gitmeli. Namı diğer Barış Kordonu... Denize doğru bakınca suya yansıyan ışık yolu gözlerimi kamaştırdı. Sahil boyunva kum toplayıp bir torbaya doldurmalı, tuval üstüne serpip mavi turkuaz, yeşil ve beyazlarla kuru fırça bir boğazvresmi yapmalı. 
Sonra atölyeme geldim. Yusuf Atılgan'ın bir mecnunun dilinden anlattığı 'tutku' hikayesini okudum. Sahi herkesin bir hikayesi var.  En sıradan görünenler bile içlerinde dünyalar batındırıyor. Her an kim bilir ne derin, ne görkemli hayatların yanından gelip geçiyoruz.. 
"Sııradan güzel bir günün uğruna hiç dua etmemiştim" diyen sarkı sözleri; Rutin bozulduğunda çok daha iyi anlaşılır hale geliyor.
 Bazı insanların 'normal' olabilmek için ne çabalar harcadığını kimse bilmez. Alber Camus
 Ne kadar çabalasa da başkalarının normal dediğine uyamayanlara selam olsun. Bir de sıradanlığın kıymetini rutinlerimiz bozulmadan anlamak umuduyla... Selametle.